Τι εγωισμός, Θεέ μου! Πόσο με θλίβει τέτοια συμπεριφορά! Όχι μόνο γιατί είμαι ο αποδέκτης της, αλλά κυρίως γιατί και μόνο υπάρχει στον κόσμο…

   Σε μια αντίστοιχη περίπτωση τις προάλλες, οπού δέχτηκα την επιδεικτικά αδιάφορη, προσβλητική και αφ’ υψηλού συμπεριφορά μιας δικηγόρου ( ο ορισμός της “bitch” ! ), ένας σοφός άνθρωπος δίπλα μου, μού είπε: « Αυτή είναι ο κακός λύκος, εσύ είσαι το αρνί. Εφ’ όσον το επιλέγεις και θες να είσαι το αρνί, τότε πρέπει να παραδεχτείς και το νόμο της φύσης που λέει ότι ο λύκος τρώει το αρνί…». 

Σοφή κουβέντα…

Και πιθανώς ο μόνος τρόπος να ανέχεται κανείς τις κακές και μικρόψυχες συμπεριφορές δίπλα του. Δεν είναι υποτίμηση των δυνάμεών σου ή αυτο-εξευτελισμός· αντίθετα, είναι η οριοθέτηση του εαυτού και των αξιών σου, που σε κάνει να νιώθεις καλά μ’ αυτό που είσαι και με τον τρόπο που επέλεξες να ζεις…

Σοφή κουβέντα.

   στάση 1^η : « καλοκαίρι…με τη φέτα το καρπούζι στο ’να χέρι…λίγες φλούδες στης κουζίνας το μαχαίρι…την κοψιά μιας προτομής μες στο παρτέρι…καλοκαίρι…»

   στάση 2^η : «κι εσύ έστεκες στη μέση όλου του κόσμου κι ήσουν, φως μου, κατακκόκινη νιφάδα σε γιορτή…»

   στάση 3^η : «Σαββόραμα» ≡ πανηγύρι! Χορός, τραγούδι, χρώμα και μια ευφυής κοτσίδα να ενορχηστρώνει τη γιορτή!!!!

→ σταθμός : « Κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ, κάτι μυστικό

                       κάτι πλούσιο και παράξενο, σαν τοπίο του βυθού

                       ανθισμένες κερασιές κι απόγευμα ζεστό

                       και πολύχρωμο χορτάρι, ναι, για ν’ αποκοιμηθώ »

 …τώρα που το σκέφτομαι, μάλλον τού χρωστάω…